Weinig, veel te weinig ben ik zuinig omgegaan met mijn gedachtespinsels welke essentieel zijn voor mijn beeldend werk.

Lieve liefde,

Aangeraakt door het liefdesvirus,

ontroerd gevangen in kippenvel.

Geen woorden kunnen vinden geen zinnen kunnen maken, geduldig doemt er een verhaal op.

De liefde vieren, de liefde raakte je en laat je niet meer los.

 

Gebroken,

Liefde zo fragiel,

verborgen boos door intens verdriet.

De liefde is beschadigd.

 

Liefde,

Het dierbare waar je werkelijk omgeeft,

 voelt breekbaar als het meest kwetsbare.

Soms doet het pijn, meestal geeft het je kracht.

 

Grenzen kennen,

Vrouw en man, man en vrouw kennen hun grens.

Liefde zo breekbaar mooi, kleurt de wereld oneindig rijker.

Respect samen, samen genieten van oprechte heerlijkheid.

De lieve liefde.

 

Licht,

'Kijk naar het licht daar.

Daar in de verte door de bomen, over de grassen en het strand, de zee.

Zie jij dat licht daar ook'

 

Verdriet,

De wereld maakt mij verdrietig.

Er is zo veel boosheid.

Alles omgooien, kapot maken.

Naar de klote helpen.

Schoppen en slaan.

Met een grijze waas voor ogen.

Een en al zelfbeklag.

Kunst heelt.

 

Troost,

Dwarrelende kleuren om je heen,

opgenomen in jouw lichaam.

Positief vechtend,

naar een leefbaar herstel. 

 

Fractie van het moment,

Onomkeerbaar proberen te verbeelden.

Uit een verborgen verdriet machteloos, er niet meer voor jou kunnen zijn.

Ontstaan uit gevoelde beelden, zoekend naar de juiste vormen, kleuren het licht en schaduwval.

Tot je ervaart dat je het hebt bereikt.

Vergankelijkheid in al zijn kwetsbaarheid.

Worsteling,

Geraakt, geraakt door het leven, het begin en einde.

Meestal niet te duiden.

Ruimtes welke donker kunnen zijn en zachtjes, heel zachtjes schreeuwen om kleur.

Je lieve lieven niet willen schaden, geen pijn willen doen.

Durven kiezen voor bevrijding.

 

Boos,

Verdrietig, intens boos, mannen zonder enige vorm van respect.

Het enige waaraan ze houvast hebben is hun vleesgeworden ego vol met smoezen, denkend vanuit een machtsgevoel.

Sinterklazen, ze geven kleffe slappe handjes en kijk maar eens goed, ze hebben een natte glanzende onderlip, het charisma van de ideale schoonzoon en zo prettig amicaal en joviaal.

Levens worden verscheurd, wonden zijn niet in beeld en getuigen bestaan niet.

Het draai bij dit soort mannen om het verspreiden van hun eigen levensvocht, 

slechts een vingerhoedje vol.

 

Strijdbaar,

De wereld, tastbare hardheid die het fragiele en vergankelijke zichtbaar maakt nodigt mij uit om positieve kracht te tonen.

Tijdens het creatieproces van mijn werk ben ik verborgen verdrietig en boos.

Het brengt mij troost en maakt mij positief strijdbaar.